Mamy dzis piekna pogode w Chicago.
Temperatura siegnie powyzej 25 stopni.
Obecnie mamy 24 stopnie nad jeziorem...
i okolo 23 stopni w okolicach Midway i O'Hare.
A teraz nasz podniebny reporter,
- Don Nelson i wiadomosci drogowe. - Ferris?
- Dzieki. Mamy dzis mase wypadków. - Ferris?
Tom!
- O co chodzi? - O Ferrisa.
- Co sie stalo? - Co sie stalo? Na litosc boska,
spójrz na niego, kochanie.
Ferris?
Nie ma goraczki, ale narzeka na bóI zoladka i widzi plamki.
Co sie dzieje, Ferris?
Papa?
Dotknij jego dloni. Sa zimne i wilgotne.
Nic mi nie jest.
- Wstane. - Nie.
- Mam dzis sprawdzian. - Nie.
Musisz...
Musze na nim byc.
Chce pójsc do dobrego college'u, by wiesc owocne zycie.
Kochanie, nie pójdziesz do szkoly w takim stanie.
Dobrze. Co jest? O co mu chodzi?
- Nie czuje sie dobrze. - Akurat.
Takim kitem mozesz uszczelnic okna w domu.
Jeanie? To ty?
Jeanie? Nie widze wyraznie.
Jeanie? Jeanie, ja...
- Odchrzan sie, Juniorze. - Dziekuje, Jeanie. Idziesz do szkoly.
Zaraz, pozwalasz mu zostac w domu?
To nie do wiary. Nawet gdyby krwawily mi oczy,
kazalibyscie mi isc do szkoly. To niesprawiedliwe.
Jeanie, nie gniewaj sie na mnie, prosze.
Jestes zdrowa, powinnas sie cieszyc.
Dosc tego. Zmieniam rodzine.
Nic mi nie jest. Musze sie przespac.
Moze wezme aspiryne kolo poludnia.
Pokazuje dzis kilka domów...
tej rodzinie z Vermont. Bede wiec w okolicy.
W biurze beda wiedzieli dokladnie, gdzie jestem, dobrze?
- Dobrze. - Dobrze.
Sprawdze, jak sie czujesz.
Dobrze miec takich troskliwych rodziców.
Jestescie wyjatkowi.
Wracaj do zdrowia, pysiu.
Dobrze, pysiu.
Bede w domu dokladnie o 18:00.
Dzwon, jesli ci czegos potrzeba.
Dzyn-dzyn.
- Kochamy cie, skarbie. - Ja tez was kocham.
Dzwon w razie czego.
Lykneli to.
Niesamowite.
Jeden z mych najgorszych wystepów,
a nie zwatpili nawet przez sekunde.
Jak mialbym isc dzisiaj do szkoly?
Opuscilem juz 9 dni w tym semestrze.
Trudno wymyslac coraz to nowe choroby.
Jesli dojde do 10, pewnie bede musial narzygac sobie do pluca.
Wiec powinienem tym razem sie postarac.
Wilgotne dlonie to podstawa w nabieraniu rodziców.
To doskonaly symptom ogóIny. Swiecie w to wierze.
NABIERANIE RODZICÓW Wilgotne dlonie
Wielu twierdzi, ze dobra, udawana goraczka gwarantuje sukces.
Ale majac nerwowa matke, latwo mozna wyladowac u lekarza.
Udawana goraczka - Lekarz
To gorsze niz szkola.
Udajesz bóI zoladka,
i gdy zwijasz sie z bólu, jeczac i narzekajac,
lizesz swoje dlonie.
To glupia dziecinada,
ale czym innym jest liceum?
Zycie uplywa szybko.
Jesli czasem nie przystaniesz, by sie rozejrzec, mozesz je przegapic.
Naprawde mam dzis sprawdzian. Nie klamalem.
Z socjalizmu europejskiego. Kogo to obchodzi?
Nie jestem Europejczykiem i nie mam zamiaru nim byc.
Zwisa mi wiec, czy sa socjalistami, czy nie.
Niech sobie beda faszystowskimi anarchistami.
To nie ma nic wspóInego z tym, ze nie mam samochodu.
Nie to, ze popieram faszyzm,
czy jakakolwiek partie.
Partie nie sa dobre.
Ludzie nie powinni wierzyc w partie, ale w siebie samych.
Cytujac Johna Lennona: "Nie wierze w Beatlesów, ale w siebie".
Mial racje. W koncu byl "Morsem".
Tez móglbym nim byc i wciaz prosic innych o podwiezienie.
- Adams? - Obecny.
- Adamley? - Obecna.
Adamowsky?
- Adamson? - Obecna.
- Adler? - Obecna.
Anderson?
- Anderson? - Obecny.
Bueller?
- Bueller? - Jest chory.
Dziewczyna brata chlopaka siostry mojej przyjaciólki...
slyszala to od kogos, kto zna chlopaka, który chodzi...
z dziewczyna, która widziala, jak Ferris zemdlal wczoraj w klubie.
To chyba cos powaznego.
- Dziekuje, Simone. - Nie ma za co.
Frye? Frye?
Frye?
Halo?
- Cameron, zlotko, co slychac? - Niezbyt wiele.
- Jak sie czujesz? - Kiepsko.
Jest tam twoja matka?
Jest w Decatur. Niestety, nie na stale.
Gdzie jestes?
Wzialem sobie wolne. Ubierz sie i przyjdz do mnie.
Nie moge, glupku. Jestem chory.
Wmawiasz sobie.
Przychodz.
Jestem kompletnie wyzety. Nigdzie nie ide.
Przykro mi to slyszec. A teraz zbieraj sie i przyjedz do mnie.
Umieram.
Nie umierasz. Po prostu nie masz nic do roboty.
Cameron powinien sie wyluzowac.
Ma wiele do zalatwienia, zanim skonczy szkole.
Nie moze byc tak spiety, nim pójdzie do college'u.
WspólIokator go zamorduje.
Gdy Cameron byl w egipskiej ziemi
PozwóI Cameronowi isc
Wybaczcie mój jezyk, ale Cameron jest tak spiety,
ze gdyby wetknac mu w tylek brylke wegla,
za dwa tygodnie przemienilaby sie w diament.
Katie Bueller.
Mówi Edward R. Rooney, opiekun uczniów.
Mój Boze. Bardzo przepraszam.
Zapomnialam zadzwonic.
Wiec wie pani, ze pani syn nie przyszedl dzis do szkoly?
Tak. Ferris zachorowal i zostal w domu.
Mialam dzis rano zebranie.
Powinnam byla zadzwonic, ale wylecialo mi to z glowy.
Najmocniej przepraszam.
Czy zdaje sobie pani sprawe,
ze Ferris nie wykazuje sie...
przykladna frekwencja?
Nie rozumiem.
Opuscil niedopuszczalna liczbe dni.
Wedlug opinii szkoly,
Ferris nie traktuje powaznie swej kariery akademickiej.
EDWARD R. ROONEY OPIEKUN UCZNlÓW
Caly ranek przegladalem jego dokumenty.
Jesli Ferris uwaza, ze uda mu sie przeslizgnac przez ten miesiac...
i otrzymac swiadectwo koncowe, to bardzo sie myli.
Nie bede mial zadnych oporów,
by zatrzymac go na drugi rok.
- Nie mialam o tym pojecia. - Zazwyczaj tak jest.
Do tej pory opuscil 9 dni w tym semestrze.
- Dziewiec? - Owszem.
Nie przypominam sobie, by chorowal az 9 razy.
Bo pewnie nie chorowal, tylko wagarowal.
Prosze przejrzec na oczy, pani Bueller.
To raj dla glupców.
Wodzi pania na manowce.
To nie do wiary.
Mam dane przed soba.
Opuscil dziewiec dni.
Poprosilem o samochód, a dostalem komputer.
To sie nazywa pech.
Grace?
Grace!
Moge pana zapewnic, ze Ferris jest w domu...
i zle sie czuje.
Nawet zastanawialam sie, czy moge go tak zostawic.
Grace!
Rozumiem, ze o tej porze roku dzieciom nie chce sie chodzic do szkoly.
Co do Ferrisa jednak, zapewniam pana, ze jest naprawde chory.
Nigdy sie tego nie uczylem.
W roku 1930...
znajdujaca sie w rekach republikanów Izba Reprezentantów,
w celu zlagodzenia skutków...
Kto wie czego? Wielkiego Kryzysu,
uchwalila... Ktos wie?
Projekt ustawy celnej Hawleya-Smoota,
która miala... Podniesc czy obnizyc?
Podniesc stawki celne,
aby zwiekszyc dochody rzadu federalnego.
Czy to cos dalo? Ktos wie?
Nic to nie dalo i Stany Zjednoczone pograzyly sie glebiej w kryzysie.
Dzisiaj prowadzimy podobna dyskusje.
Czy ktos wie, czego ona dotyczy?
Ktos wie?
Ktos o tym slyszal?
Tak zwana krzywa Laffera. Ktos wie, co to takiego?
Polega to na tym, ze w tym punkcie krzywej przychodów...
otrzymamy dokladnie tyle samo przychodu,
co w tym punkcie.
To bardzo kontrowersyjna teoria.
Czy ktos wie, jak w 1980 roku nazwal to wiceprezydent Bush?
Ktos wie?
Ekonomia cos tam i "d-o-o".
Ekonomia voodoo.
Jeanie.
Przykro mi z powodu twojego brata.
Czemu ci przykro? To ja musze mieszkac z tym padalcem.
Slyszalam, ze jest ciezko chory.
Zaraz, zaraz. Kto tak mówi?
Wielu ludzi. Mówia, ze prawie umiera.
Chlopak, z którym chodze na biologie...
mówi, ze po smierci Ferris podaruje swoje oczy Stevie'emu Wonderowi.
Jest taki kochany. Musze isc.
- Czesc, Jeanie. - Zamknij sie.
Prosze, nie przeciagaj struny. Jest bardzo zle?
Widziales film Alien?
Kiedy u faceta znalezli tego stwora w brzuchu?
Czuje sie podobnie.
Sa z pierwszej klasy.
Rany, nie zartujesz?
Oczywiscie, ze nie. Czy to brzmi jak zart?
Z kim on rozmawia?
Z Ferrisem Buellerem, znasz go?
Tak. Wyciaga mnie ze szkólki letniej.
Dzieki, ze powiedziales nam, jak sie czujesz.
Musimy splywac. Trzymaj sie, stary.
Dzieki.
Cholera. Mam nadzieje, ze nie umrze.
Nie wytrzymam w szkólce letniej.
- Chwile, daj mi kogos innego. - Jasne, zaczekaj.
- Widzialas film Alien? - Tak, a bo co?
- Halo? - Czesc.
Czesc, Ferris, jak leci?
Mój Boze, ty umierasz?
- Czy to cos powaznego? - Nie wiem. Mam nadzieje, ze nie.
- Moze przeszczepia mi nerke. - Cholera.
- Denerwujesz sie? - Przepraszam.
- Myslisz, ze dozyjesz do weekendu? - Raczej tak.
Swietnie. Moze sie spotkamy. Czesc.
Mam ochote dokopac temu dzieciakowi.
Z twoim chorym kolanem, to chyba nienajlepszy pomysl.
Przeciez tak jest.
Najgorsze jest to,
ze sprowadza dobre dzieciaki na zla droge.
Ostatnia rzecza, jakiej teraz potrzebuje,
jest 1500 nasladowców Ferrisa Buellera biegajacych po korytarzu.
Podwaza moja zdolnosc do kierowania spolecznoscia uczniowska.
Wychodzisz przez niego na dupka, Ed.
Dziekuje, Grace. Uwazam, ze sie mylisz.
Jest bardzo popularny.
Sportowcy, motocyklisci, kujony, dziwki,
gangsterzy, smiecie, popaprancy, matoly...
Oni wszyscy go uwielbiaja.
Maja go za swego idola.
Dlatego tym razem musze go dopasc.
Pokazac wszystkim, ze tego typu postepowanie...
do nikad ich nie zaprowadzi.
Ed.
Zabrzmiales jak Brudny Harry.
Naprawde?
Dzieki, Grace.
Nie zartuje, stary. To niedorzeczne,
zebym musial siedzec i czekac na ciebie.
Czemu nie dasz mi gnic w spokoju?
Cameron, to mój dziewiaty dzien.
Jesli mnie przylapia, obleja mnie.
Nie robie tego dla siebie, tylko dla ciebie.
- Wiesz, jakie mam cisnienie? - Wez sie w garsc.
Zazyj Pepto-Bismol, ubierz sie i przyjedz do mnie.
- Mam juz tego dosc. - Zamknij sie.
Zaczekaj chwile, ktos dzwoni.
- Halo? - Ferris?
Czesc.
Brzmisz okropnie.
Naprawde? Kurcze. Myslalem, ze mi sie polepsza.
Spales?
Tato, mozesz chwilke zaczekac?
- Jasne, stary. - Chwileczke.
- Cameron, to mój tata. - Super.
Nie chce sie w to mieszac.
Jesli nie przyjedziesz tu za 15 minut, zacznij szukac nowego przyjaciela.
Powtarzasz to od piatej klasy.
- Tato? - Slucham.
Przez te nasza rozmowe zakrecilo mi sie w glowie.
Chyba musze sie polozyc.
Wez goraca kapiel i obwiaz glowe goracym recznikiem.
- Obwiazac glowe goracym recznikiem? - A potem...
zjedz jakas zupe i zdrzemnij sie. Dobrze?
Dobrze.
- Ferris? - Tak?
- Kocham cie, stary. - Ja ciebie tez.
Cameron bardzo mnie rozczarowuje.
Zaloze sie o 20 dolców, ze siedzi w aucie i sie zastanawia.
Bedzie do mnie wydzwanial.
Bedzie wydzwanial, az w koncu przyjde.
Wzbudzi we mnie poczucie winy.
To...
To niedorzeczne. Jade. Jade. Jade.
Cholera.
Do diabla!
Koniec. Dosc tego.
Nigdzie nie jade.
W...
jaki sposób...
to, ze autor uzywa...
wizerunku wiezienia,
symbolizuje...
walke glównego bohatera? Oraz...
w jaki sposób odnosi sie to...
do naszej dyskusji na temat ironii?
Moge przeszkodzic, panie Knowlan?
Sloane Peterson?
Czy moge z toba porozmawiac?
Moja droga, obawiam sie, ze przynosze ci zle wiesci.
Dzwonil twój ojciec.
Wlasnie zmarla twoja babcia.
- Nie. - Kochanie. Skarbie.
Zmarla babcia?
Tak powiedzial pan Peterson.
Poprosilam Florence Sparrow, by powiadomila Sloane. Biedulka.
Z kim chodzi ta dziewczyna?
W dzisiejszych czasach trudno sie zorientowac.
Czesto widuje ja z Ferrisem Buellerem.
Mozesz znalezc numer telefonu do pana Petersona?
Oczywiscie.
- Gabinet Eda Rooneya. - Mówi George Peterson.
Chwileczke.
Kto by pomyslal? To pan Peterson.
Wciaz mam znalezc ten numer?
- Ed Rooney. - Witaj, Ed. Tu George Peterson.
Jak sie pan miewa?
Spotkalo nas dzisiaj nieszczescie. Moze pan slyszal?
Tak, slyszalem. Jest mi bardzo przykro.
- Straszny cios. - Tak. Tak.
To byl ciezki poranek,
a teraz musimy zalatwic sporo spraw, wiec...
gdyby mógl pan zwolnic Sloane, bylbym bardzo wdzieczny.
Oczywiscie, nie ma sprawy.
Prosze pokazac mi zwloki,
a wówczas zwolnie Sloane.
Chce zobaczyc te zmarla babcie na wlasne oczy.
Ed?
W porzadku, Grace. To ten maly jelop, Ferris Bueller.
Zastawie na niego pulapke.
Wybacz, Ed, czy powiedziales, ze chcesz zobaczyc cialo?
Owszem.
Przykaraskaj tu te stare kosci, a ja odszukam twoja córke.
- Tak mówia szkolne przepisy. - Ach tak.
- Czy to byla twoja matka? - Nie, matka mojej zony.
Gabinet Eda Rooneya.
Witam, tu Ferris Bueller. Moge rozmawiac z panem Rooneyem?
Dziekuje.
Chwileczke.
Posluchaj, dupku,
nie podobaja ci sie moje przepisy, to przyjdz tu...
i pocaluj mnie w mój wielki, bialy tylek.
- Ed. - Caluj mnie gdzies, zlotko. O co chodzi?
Ferris Bueller jest na drugiej linii.
Witam, panie Rooney, co slychac?
Przepraszam, ze przeszkadzam w pracy, ale nie czuje sie dzis dobrze,
i pomyslalem, ze poprosze siostre, zeby przyniosla mi...
prace domowe z lekcji, które opuscilem.
Zycze milego dnia.
Panie Peterson?
Chyba musze pana przeprosic.
- Z pewnoscia. - Ja...
Ja, ja...
Powinno byc panu przykro, na litosc boska.
Umiera mi ktos z rodziny,
a pan mnie obraza. Co sie z panem dzieje, do cholery?
Cóz,
sam nie wiem, prosze pana.
Nie wiedzialem, ze to pan.
Myslalem, ze rozmawiam z kims innym.
Wie pan, ze nigdy nie obrazilbym pana w taki sposób. Ja...
Nawet nie wie pan, jak mi glupio.
- Co? - Wybaczy pan,
ale jest pan dupkiem.
- Czego chcesz? - Dupkiem.
Ma pan racje. Doskonale pan to ujal.
Znajdz ja.
To nie koniec, koles. Zrozumiano?
Calkowicie.
Mów do mnie "prosze pana", do cholery!
- Tak jest, prosze pana. - Tak lepiej.
Przestrzegaj dobrych manier, koles.
I pamietaj, z kim masz do czynienia.
Nazywam sie Bueller. Ferris Bueller.
Troche sie obawiam, ze rozpozna mój glos.
- Niemozliwe. Swietnie ci idzie. - Tak?
Jest w... Czekaj.
Rooney!
Uspokój sie, Rooney!
Chwileczke.
Ed! Chodz tu!
Mam tu maly problem, prosze pana.
Nie mam czasu, by sie na ciebie wydzierac.
Wiec bede sie streszczal.
Super. Doskonale.
Chce, zeby moja córka byla przed szkola sama za 10 minut.
Nie chce nikogo... Co jest?
To zbyt podejrzane. Wyweszy cos.
- Mów dalej. - Ty mów.
- Gadaj. - Ty.
- Gadaj. - Prosze.
Mów. Nie.
Rooney! Rooney.
Tak, tak.
Posluchaj uwaznie. Zmienilem zdanie.
Chce, zebys wyszedl przed szkole razem z nia.
Chce z toba zamienic kilka slów.
Po namysle, nie mam teraz czasu na pogaduchy.
Spotkajmy sie wkrótce przy lunchu.
Co sie z toba dzieje?
Czekaj.
- Gdzie masz rozum? - Czemu mnie kopnales?
- Gdzie masz rozum? - Ja bylem pierwszy.
Jak odbierzemy Sloane, skoro bedzie z nia Rooney?
Powiedzialem, zeby byla sama, to dostales pietra.
Nieprawda. I nie uderzylem cie. Tylko lekko klepnalem.
Uderzyles mnie.
Nie pros mnie o wspóludzial w twoim kancie,
skoro nie podoba ci sie mój styl.
Zmusiles mnie, bym wyszedl z lózka i tu przyjechal.
Zmusiles mnie, zebym zadzwonil do Edwarda Rooneya.
Facet moze wyrwac mi jaja,
a ty umysInie ranisz moje uczucia.
Nie, nie umysInie... Nie zranilem twych uczuc umysInie.
- Naprawde? - Naprawde. Nie umysInie.
Co robisz?
Do zobaczenia, koles. Wracam do domu.
- Daj spokój, nie rób tego. - Powodzenia.
Cameron, zaczekaj. Wróc.
Nie chcialem stracic panowania. Przepraszam, nie chcialem.
- Powaznie? - Tak.
Prosze.
Dziekuje.
Ale nawaliles, prawda?
Choc niezupelnie z twojej winy.
- Czemu? - Cóz,
aby to naprawic,
musze cie poprosic o mala przysluge.
Ferrari 250 GT, California, rocznik 1961.
Wyprodukowano mniej niz 100 sztuk.
Mój ojciec odnawial go przez trzy lata.
To jego milosc, jego namietnosc...
To jego wina, ze nie zamknal garazu.
O czym ty mówisz, Ferris?
Mój ojciec kocha ten wóz ponad zycie.
Czlowiek z takim podejsciem nie zasluguje na taki wóz.
Tylko nie to.
- Niczego nie rozumiesz. - Super.
On nim wcale nie jezdzi.
Jedynie przeciera go szmatka.
Pamietasz, jak sie wsciekl, kiedy zlamalem swój aparat na zeby?
To byl kawalek zwyklego plastiku. A to jest ferrari.
Wybacz, Cameron, ale nie podjedziemy po Sloane twoim wozem.
Pan Rooney nie uwierzy, ze pan Peterson jezdzi takim zlomem.
- To nie jest zlom. - Wlasnie ze tak.
Nie przejmuj sie. Ja nie mam nawet takiego i musze ci zazdroscic.
Dzieki.
Przykro mi, to nasze jedyne wyjscie.
- Wie, ile jest na liczniku. - Nie ufa ci?
- Skadze. - Posluchaj, to proste.
Cofniemy licznik do poprzedniego stanu.
- Jak? - Wrócimy do domu tylem.
Nie. Nie!
Wybij to sobie z glowy. WymysI cos innego.
Nie zartuje.
Moze wynajmiemy cadillaca? Ja zaplace.
Zadzwonmy po limuzyne!
Naprawde dluga, z telewizorem i barkiem.
Co ty na to?
Chodz, zaszalej.
Jest mi naprawde przykro z powodu twojej straty.
Tez mialem kiedys babcie.
A nawet dwie.
Niedobory. Kto w koncu bedzie je musial pokryc? Ktos wie?
"Czlowiek zrodzony z niewiasty ma krótkie
"i bolesne zycie
"wyrasta i wiednie jak kwiat
"przemija jak cien chwilowy
"i nigdy nie pozostaje"
O Boze.
Gdy mam do wyboru smutek albo nic,
wybieram smutek.
Wspaniale.
Sloane, kochanie.
Pospiesz sie.
To chyba mój tata.
- Tak. - Musze isc.
Panie Rooney,
- Ed, jest pan wspanialym mezczyzna. - Dziekuje.
Chce podziekowac za panskie cieplo i wspólczucie.
Jakie wyzsze stawki? Ktos wie?
Wyzsze stawki marginalne podatków. Ktos chce o cos spytac?
Cholera.
- Czesc. - Buziaczek dla tatusia?
Zartujesz?
To taka z nich rodzinka.
- Czesc, Cameron. Wygodnie ci? - Czesc, Sloane. Nie.
Co robimy?
Nie pytaj, co robimy.
Spytaj, czego nie zrobimy.
Nie mów, ze nie odstawiamy auta do domu.
Prosze, nie mów, ze nie odstawiamy auta do domu.
Gdybyscie wy mieli takie cudo pod reka,
odstawilibyscie je od razu do domu?
Ja tez nie.
Zwolnij Ferris!
- Gazu, gazu, gazu. - Ferris, wysiadaj!
Dziekuje.
Ratujmy Ferrisa.
Bóg was kocha. Jestescie hojni.
Ratujmy Ferrisa, ratujmy Ferrisa.
Ratujmy Ferrisa Buellera. Ratujmy Ferrisa.
- Uratujesz Ferrisa? - Co?
Zbieramy pieniadze na nerke dla Ferrisa Buellera,
a to kosztuje jakies 50000 $, wiec jesli mozesz...
- Idz sikac pod wiatr. - Slucham?
- Sluchaj lepiej. - Hej...
Hej! Hej...
Co jesli pewnego dnia...
ty bedziesz czegos od niego potrzebowala?
Wiedzma bez serca.
Dom Petersonów na linii pierwszej.
- Uwazaj na to, co mówisz. - Zjedz swój kok.
Nie mozemy teraz podejsc do telefonu.
Zmarl czlonek naszej rodziny.
Grace,
bez zwatpienia stoi za tym Ferris Bueller.
Teraz jeszcze wciagnal w to Sloane Peterson.
I jej babcie.
Ty pusta palo.
Prosimy zadzwonic pod ten numer.
W porzadku.
Nie po to osiagnalem taka pozycje w zyciu, by jakis wypierdek...
wodzil mnie za nos.
Tu dom pogrzebowy braci Coughlinów.
Przykro nam, ale nie mozemy teraz podejsc do telefonu.
Prosimy zostawic nazwisko i numer telefonu,
a oddzwonimy najszybciej, jak sie da.
Cos tu nie gra, do licha.
I dowiem sie, co.
Dorwe tego dzieciaka i zalatwie mu koszmarna przyszlosc.
Kiedy za pietnascie lat spojrzy wstecz na swoje zrujnowane zycie,
wspomni Edwarda Rooneya.
- Nie ma mowy. - Co jest?
Nie tutaj.
Nie zostawiamy auta tutaj.
- Czemu? - Bo nie.
Samochód ma wrócic teraz do domu.
Chodzmy.
Cameron, co moze sie stac? Jest w garazu.
Ktos go moze zniszczyc, ukrasc, zadrapac,
nachuchac na niego. Golab moze go obsrac. Kto wie?
Uspokój sie prosze.
Dam temu facetowi piataka.
Któremu facetowi?
Hej, jak leci?
Mówisz po angielsku?
A niby w jakim kraju jestesmy?
W porzadku, posluchaj,
zaopiekuj sie szczegóInie troskliwie tym wozem, dobrze?
- Nie ma sprawy. - Swietnie.
Mozecie mi zaufac.
- Prosze pana? - Chodz.
Chodz.
Wyluzuj.
Nie macie sie czego obawiac. Jestem profesjonalista.
W czym?
Widzisz, co moze zdzialac piec dolców?
Chodz, Cameron.
Chodz.
Gazete?
Popatrz na to.
Naprzód!
Moje male sloneczko.
Dziewiec nieobecnosci.
- Myslisz, ze auto jest bezpieczne? - Pewnie.
To najwyzszy budynek swiata.
Ferris, niedobrze mi. Mozemy juz wracac?
Na wysokosci 412 metrów...
Wejdzcie na to.
Wszyscy.
Cameron.
Dobrze, a teraz...
oprzyjcie sie o szybe.
O Boze.
Czy to nie wspaniale?
Miasto wyglada tak spokojnie.
Wszystko wyglada spokojnie z wysokosci 412 metrów.
Chyba widze tate.
Mamy sporo do zrobienia. Chodzmy.
Cholera.
Sukinsyn gdzies tam jest.
- Chcesz wyjsc za maz? - Pewnie.
Dzisiaj?
Pytam powaznie.
- Nie wyjde za maz. - Dlaczego?
Jak to "dlaczego"? Sam pomysI.
Cóz, poza tym, ze jestesmy zbyt mlodzi,
nie mamy mieszkania,
a ty czulabys sie dziwnie jako jedyna zamezna cheerleaderka,
nie widze, w czym jest problem.
To ja ci powiem. Mój ojciec i moja matka.
Sa malzenstwem i nienawidza sie.
Widziales ich, prawda?
- Co z tego? - To jak z tym samochodem.
Kocha swój samochód i nienawidzi swojej zony.
Dziekuje.
Mozemy juz stad pójsc?
To miejsce przyprawia mnie o ciarki.
Czemu mi nie powiedziales, ze idziemy do...
- Czym moge sluzyc? - Zaraz zobaczymy.
Witam. Jestem Abe Froman.
Stolik na trzy osoby na 12:00.
Jakis problem?
- Nazywa sie pan Abe Froman? - Tak.
KróI kielbasek z Chicago?
Tak. To ja.
Posluchaj, mlodziencze,
entre nous, jestem bardzo zajety.
Czemu nie zabierzesz dzieciaków na dyskoteke?
Sugeruje pan, ze nie jestem tym, za kogo sie podaje?
Sugeruje, zebyscie sobie stad poszli, zanim stane sie nadety.
- Nadety? - Zadety.
- Zadety? - Dobrze juz, chodzmy, Abe.
Nigdzie nie ide. Poprosze o stolik.
Albo sie stad zabierzecie,
albo wezwe policje.
Po...
- Wezwie pan policje? - Tak.
Dobrze. Sam mam zamiar to zrobic.
Tak. Zadzwon po policje.
Bedzie ubaw.
Oddaj sluchawke. Mam nastepna rozmowe.
- Nie. - Mam dosc tych wyglupów.
- Oddaj sluchawke. - Jesli mnie dotkniesz, zaczne krzyczec.
Znajdz inny telefon.
Cudownie.
Zasmuca mnie przyszlosc.
Dobra, Ferris, mozemy po prostu sobie pójsc?
Prosze, Ferris. Posunales sie za daleko. W koncu cie dorwa.
A: Nie mozna posunac sie za daleko.
B: Jesli ktos ma mnie dorwac, to na pewno nie ktos taki jak on.
Chodz, "Abe".
Popros z Abem Fromanem.
- Restauracja Chez Quis, bonjour. - Moge rozmawiac z Abem Fromanem,
- królem kielbasek z Chicago? - Abem Fromanem?
Sprawdze, czy tu jest.
Moze go pani opisac?
Skórzana kurtka, biala podkoszulka, welniana kamizelka.
Zabójczo przystojny.
- Chwileczke. - Dziekuje.
Panie Froman, tu sierzant Peterson z policji w Chicago.
- Doceniam panska wyrozumialosc. - Zapomnijmy o tym.
Owa wyrozumialosc pozwala...
ludziom takim jak my tolerowac ludzi takich jak pan.
- Dziekuje. - Nie ma za co.
Smacznego.
Kochanie, bylas cudowna.
Cameronie, drogi przyjacielu,
myslales, ze nie czeka nas zabawa. Wstydz sie.
Moze przesadzam.
Moze Ferris nie jest tak okropny.
W koncu to ja dostalam samochód. On tylko komputer.
Z drugiej strony,
czemu zawsze wszystko mu wolno?
Czemu wszystko mu sie udaje?
Czemu jest taki cholernie wyjatkowy?
Chrzanic go.
Kiedys myslalem, ze tylko moja rodzina jest dziwaczna.
Martwilo mnie to.
Pózniej jednak poznalem rodzine Camerona.
Jego dom jest naprawde pokrecony.
Dlatego ciagle choruje. To naprawde na niego wplywa.
To jedyny facet, jakiego znam, który czuje sie lepiej, gdy choruje.
Gdybym musial zyc w jego domu, pewnie tez chcialbym byc chory.
Jego dom przypomina muzeum.
Jest tam pieknie i zimno...
i nie wolno niczego dotykac.
Wyobrazacie sobie, jak musial sie tam czuc...
Cameron, bedac niemowlakiem?
Sam sie podziwiam za to, ze udalo mi sie wyciagnac ten wóz.
Zauwazylem, ze nawet mu sie to podoba.
Dobrze mu to robi.
Uczy go to zmagac sie z jego wlasnym strachem.
Poza tym przyznam szczerze,
ze uwielbiam jezdzic tym autem. Jest fantastyczne.
Jesli nadarzy sie wam okazja, goraco polecam ten model.
- Dziekuje. - Prosze bardzo.
Mietus.
Witaj, Jeanie. Kto ci tym razem dokucza?
Czy jest pan Rooney?
Niestety, nie ma go. Moge w czyms pomóc?
Watpie. Kiedy wróci?
Nie wiem.
Wyszedl zalatwic sprawy osobiste.
Co to ma znaczyc?
To oznacza, ze to nie twój interes, panienko.
Co za uprzejmosc.
Nie powinnas byc teraz na lekcji u pana Hagela?
Mozliwe.
Gówniara.
Dave, musisz zwiekszyc naklady na reklame.
- Nie stac nas na to. - Dave,
jesli chcesz sprzedac, musisz wydac. To proste.
Cztery tysiace restauracji w centrum.
A ja wybieram te sama, co mój ojciec.
- Przepadlismy. - Nie ma mowy, Cameron.
Tylko slabeusze przepadaja. Odwazni potrafia przetrwac.
Chodzmy.
- Poddajmy sie. - Nigdy.
Dave, wiem, ze sprawa wyglada na przegrana.
Ale zapewniam cie, ze tak nie jest.
Nie mamy pieniedzy. Nie mamy...
Dave, jestes jednym z najlepszych w branzy.
Wiesz, co robic, by odniesc sukces.
Zainwestujemy mocno w telewizje,
a nieco mniej w radio i prase.
- On ma pieniadze. - Wrócmy do mojego biura.
- Wyloze wam cala... - On ma pieniadze.
Dave, wiemy, ze masz pieniadze.
Musisz je tylko wylozyc. To tyle, zakuta palo.
Bueller.
Les jeux sont faits. Tlumaczenie: Koniec gry.
Twój tylek nalezy do mnie.
Zawodnik jest na pierwszej bazie.
To pierwsze udane uderzenie od piatej rundy...
i czwarte w calej grze.
0 i 2 punkty.
Uderzenie,
pilka leci na lewo i laduje poza boiskiem.
Dziwi mnie, ze nie przylozyli sie w tej rundzie.
Lee Smith.
- Jaki wynik? - Zero do zera.
Kto wygrywa?
Bears.
Pilka powraca do gry.
Sam nie wiem...
Chyba zlamalem kciuk.
Wybijaj, wybijaj, podkrecaj i wybijaj. Dalej.
Wybijaj, wybijaj, podkrecaj i wybijaj.
Nie wybije, nie wybije, podkrecaj i wybijaj.
WRIGLEY FIELD - STADION CHICAGO CUBS - RATUJCIE FERRISA
Sluchaj, Cameron.
Wiesz, ze gdybysmy grali wedlug zasad, mielibysmy teraz w-f?
Naprzód, naprzód.
Pod górke.
Dalej, ruszacie sie jak muchy w smole. Szybciej.
Dalej, chlopaki. Naprzód.
Nigdy stad nie wyjdziecie. Z zyciem!
Dalej, szybko!
Nienawidze go.
Kto tam?
Tu Ed Rooney. Chcialbym z toba porozmawiac.
Przykro mi, ale nie moge teraz podejsc do drzwi.
Jestem tak oslabiony,
ze pewnie spadlbym ze schodów i narazil sie...
na kolejne kilka dni nieobecnosci.
Daruj sobie, Ferris. Zejdz na dól.
Prosze zadzwonic do moich rodziców.
DZWONEK DO DRZWI
Dziekuje za wizyte...
i za troske o moje zdrowie.
Nie odejde, dopóki z toba nie porozmawiam, Ferris.
Zycze milego dnia.
Jestes w powaznych tarapatach, koles!
Zlaz na dól!
Ferris.
Ferris!
Kto tam?
Dobrze wiesz, do cholery!
Przykro mi, ale nie moge teraz podejsc do drzwi.
Jestem tak oslabiony,
ze pewnie spadlbym ze schodów i narazil sie...
na kolejne kilka dni nieobecnosci.
Prosze zadzwonic do moich rodziców.
Dziekuje za wizyte...
i za troske o moje zdrowie.
Zycze milego dnia.
Cholera.
Bloto.
Bueller, ty sukinsynu.
Mój but.
Niech to diabli.
Cholera.
Dziwna rodzina.
Czesc, piesku.
Zostan.
Nie. Zostan.
Siad.
Do nogi. Zostan.
Przed panstwem teraz...
Zespól bebenków i trabek Silbernena Rittera.
Zjednoczony Niemiecko-Amerykanski Komitet Wyborczy Mezczyzn i Kobiet.
Imperium Amerykanów pochodzenia niemieckiego.
Robi sie pózno, stary, odstawmy samochód do domu.
- Co? - O co ci...
Mamy czas do 18:00.
Wybacz, wiem, ze ci to zwisa, ale tu chodzi o mój tylek.
- Myslisz, ze mi to zwisa? - Wiem to.
Zadajesz mi bóI, Cameron.
- Powiedz, co dzis zobaczyles. - Nic takiego.
Nic...
Nic takiego? To...
Co chcesz przez to powiedziec? Mnóstwo rzeczy widzielismy!
Cale miasto!
Poszlismy do muzeum i podziwialismy bezcenna sztuke.
Jedlismy trzustke.
Widzielismy... Co jest?
O co chodzi?
Spójrz tam.
Co robi?
Lize szybe i wykonuje obsceniczne gesty.
Co?
Przestan!
Spoleczenstwo ma dosc nieznosnej mlodziezy
Nie zostawil nas. Pewnie cos kombinuje.
To mnie naprawde wpienia, wiesz?
Nie porzucil nas. Gdzies tu jest.
Pewnie wrócil do szkoly.
Nie zrobilby tego.
Owszem. Tylko po to, zeby mnie zestresowac.
Nie zrobilby tego. Daj spokój, Cameron.
Wkurza mnie.
Panie i panowie, jestescie wspaniala publicznoscia.
Zagramy dla was utwór.
Jeden z moich ulubionych.
Chcialbym go zadedykowac pewnemu mlodziencowi,
który uwaza, ze niczego dzisiaj nie widzial.
Cameronie Frye'u, to dla ciebie.
- Ferris! Zlaz z tej platformy! - Co ty wyprawiasz?
Zlaz z platformy! To nie do wiary.
Jak tam wlazles? Odbilo ci!
Zawsze wszystko mu sie udaje.
Nie ma dla niego przeszkód. Ja mam same przeszkody.
Szkola, rodzice, przyszlosc...
Ferris radzi sobie ze wszystkim.
Nie wiem, co mnie czeka.
- College. - Ale kim bede?
Co cie interesuje?
Nic.
Mnie tez.
Jestes wariatem!
Ciekawe, kim bedzie Ferris.
Zostanie kucharzem w nocnym klubie.
Zyczymy szybkiego powrotu do zdrowia. Kadra nauczycielska i personel
Chryste.
Piesku, piesku.
Spójrz, co wujek Ed ci przyniósl, ty maly wypierdku.
Jezu.
RATUJMY FERRISA
Spij dobrze, piesku.
Wiedzialam!
Gdzie jest?
Jestem jej córka.
Wie pani, gdzie ona jest?
A kiedy wróci?
Czy wie pani cokolwiek?
Ferris.
Bueller.
- Ha! - Ja!
Jestes porabany. Mówie ci.
Masz nie po kolei w glowie. Nie wierze, ze to zrobiles.
Ze wlazles na platforme na paradzie!
Dobra, dobra, czekaj. Czekaj.
"Tak. To jeden z moich ulubionych kawalków".
Masz nie po kolei w glowie.
Wiesz, ilu ludzi cie widzialo?
- Juz po tobie. - Nie.
- Tak. Po tobie. - Mówie ci.
Kto by w to uwierzyl? Kim ja niby jestem?
Ci, którzy chca mnie dorwac, nie byliby na paradzie.
- Moja mama tak. - O nia sie nie martwie.
Ale szybko.
Hej.
Wyglada w porzadku, Cameron.
Swietnie, jedzmy.
Prosze. Dobra robota. Dziekuje.
Jestes bardzo hojny. Polecam sie na przyszlosc.
- Dobrze. Uwazaj na siedzenie. - Dzieki.
Przepraszam.
- Dobranoc. - Do zobaczenia.
- Na razie. - Na razie.
Musimy to kiedys powtórzyc.
Prosze uwierzyc. To nie zart.
Wlamywacz, mezczyzna, bialy, mozliwe, ze uzbrojony,
i z pewnoscia szalony jest w mojej kuchni.
Tak, mam... Nazywam sie Bueller.
To mile, ze martwi sie pan o mojego brata,
ale grozi mi niebezpieczenstwo. Jestem sliczna.
Jestem tu sama i martwie sie o swoje cialo.
Nie chce, by ktos je pogwalcil lub zabil, rozumie pan?
Potrzebuje pomocy!
Mówi pan po angielsku?
Dupek.
Boze.
Przepraszam.
Jesli jest pan wciaz w moim domu,
to niech pan wie, ze wezwalam policje.
Jesli ma pan choc odrobine rozumu,
to niech pan lepiej zabiera stad swój tylek.
Dodam tez, ze mam pistolet ojca...
oraz bolesna odmiane opryszczki.
Stójcie. To mój samochód! Przestawie go!
Zabral mi kluczyki!
Ty gnojku!
Czuje sie calkiem dobrze.
- Tak? - Naprawde dobrze.
Ci faceci... Ci faceci w garazu byli calkiem mili.
Troche im nie ufalem.
Niepotrzebnie.
Hej.
- Cameron? - Tak?
Ile bylo na liczniku, kiedy wyjezdzalismy?
202 km, 770 metrów...
i kawaleczek.
Czemu pytasz?
Ile jest teraz?
485,4 km
W tym momencie Cameron sie wscieka.
Cameron. W porzadku? Cam?
Przestan, Cameron.
Kto tam?
Przykro mi, ale nie moge teraz podejsc do drzwi.
Jestem tak oslabiony,
ze pewnie spadlbym ze schodów i narazil sie...
Boze, blogoslaw policje.
Jestem ocalona. Dzieki ci, Boze. Dzieki. Jestes kochany.
Zycze milego dnia.
Dziek...
Slyszalam, ze lezysz w lózeczku.
Migrena, goraczka, napady dreszczy.
Wiec przyszla do ciebie w czepeczku,
pielegniarka, co lubi sie...
To moze byc cos powaznego.
Mozliwe, ze przepalil mu sie bezpiecznik.
Zawsze byl nieco spiety.
Chcialem tylko, zeby sie zabawil.
Za dwa miesiace skonczy sie szkola,
przyjdzie lato, pójdziemy do pracy.
Bedziemy sie widywac tylko wieczorami i w weekendy.
Potem pójdziemy do róznych szkól.
To bedzie koniec.
Ze Sloane tez mam problem.
Zostal jej jeszcze rok w liceum.
Jak sobie z tym poradze?
Nie zartowalem, kiedy poprosilem ja o reke.
Powaznie.
Cameron? Cam?
Slyszysz mnie?
Cameron?
Mrugnij, jesli mnie rozumiesz.
Cameron nigdy nie byl zakochany.
A przynajmniej nikt nigdy sie w nim nie zakochal.
Jesli tak dalej pójdzie, poslubi pierwsza, z która sie przespi.
A ona bedzie go traktowala podle,
bo podaruje mu to, co w jego mniemaniu...
stanowi sedno ludzkiego istnienia.
Nie bedzie go szanowac.
Bo nie szanuje sie kogos, kto ci sie podlizuje.
To tak nie dziala.
Ferris. Musimy spróbowac czegos innego.
To nie dziala.
Lepiej ci, Cameron?
Cam, przylacz sie do nas. Jest naprawde przyjemnie.
Cameron, mnie tez by odbilo.
Nie ma sie czego wstydzic.
Predzej czy pózniej wszystkim odbija.
Moze naprawde cos mu jest.
Moze nie zadrecza sie celowo.
Hej.
Cameron.
Obudz sie!
Obudz sie.
Cholera, Cameron. Nie wyglupiaj sie!
Obudz sie!
Hej.
O co chodzi?
Ferris Bueller, mój bohater.
- Zartujesz sobie? - Jestem pod wrazeniem, chlopie.
Ty sukinsynu.
Daj spokój.
Tarzan.
Sheena!
OFICER SHERMER
POSZUKIWANA PRZEZ FBI RUTH WILSON
Narkotyki?
Dziekuje, nie biore.
Pytam, czy jestes tu przez narkotyki.
- A ty? - Przez narkotyki.
Nie wiem, czemu tu jestem.
Czemu nie pójdziesz do domu?
Wsadz sobie kciuk w tylek.
Za mocno malujesz oczy.
Jak moja siostra.
Ludzie mysla, ze jest dziwka.
Nie chcesz o tym porozmawiac?
- Z toba? Powaznie? - Tak.
Pieprz sie.
Dobrze, chcesz wiedziec, co jest nie tak?
Wiem, co jest nie tak.
Ale chce to uslyszec od ciebie.
Krótko mówiac, nienawidze swojego brata.
- Moze byc? - Super.
Zastrzelilas go czy cos takiego?
Jeszcze nie.
Poszlam do domu, zeby sprawdzic, czy gnojek...
faktycznie wagaruje i kiedy tam bylam,
ktos wlamal sie do domu.
Wezwalam policje, a ci zgarneli mnie za falszywe wezwanie.
A co cie obchodzi to, ze twój brat wagaruje?
Bo wszyscy inni musza chodzic do szkoly.
- Mozesz isc na wagary. - Zlapaliby mnie.
Rozumiem.
Wkurza cie to, ze on nie daje sie przylapac, tak?
- Zasadniczo. - Rozumiem.
W takim razie to twój problem.
- Slucham? - Sluchaj.
Powinnas wiecej czasu poswiecic sobie,
a mniej rozmyslaniom na temat twojego brata.
To tylko moje zdanie.
- Jestes psychiatra? - Nie.
To zachowaj swoje zdanie dla siebie.
Powinnas z kims porozmawiac.
Jesli powiesz, ze z Ferrisem Buellerem, stracisz przyrodzenie.
Znasz go?
Przez ten caly czas po prostu rozmyslalem.
Medytowalem.
Potem przyjrzalem sie sobie od srodka.
Doszedlem do wniosku, ze nie ma sensu...
bac sie i martwic o wszystko,
chciec umrzec. Te wszystkie bzdety. Mam tego dosc.
To najlepszy dzien w moim zyciu.
Bedzie mi was brakowalo.
Cameron? Moge cie o cos spytac?
Tak.
Widziales, jak przebieralam sie przy basenie?
Widziales?
Naprawde?
Myslalam, ze jestes w spiaczce.
W porzadku.
Nie wstydze sie.
Sprawdze, co z samochodem.
Ferris!
Tak?
Licznik sie nie cofa.
Licznik nie cofa sie na wstecznym biegu.
Spodziewalem sie tego.
Musisz wyjac licznik i cofnac go recznie.
Nie ma mowy.
Nic z tego.
Musze sie postawic.
Jestem do niczego.
Daje soba pomiatac.
Mój stary wiecznie mna pomiata.
Nigdy mu sie nie przeciwstawiam!
To nie jego wina, tylko moja.
Musze sie postawic.
Musze sie mu postawic.
Nie bede juz siedzial na tylku...
i patrzyl, jak moje zycie samo sie za mnie uklada.
Wezme sprawy w swoje rece.
Nie dam sie.
Czy mam racje, czy nie, nie dam sie.
Mam dosc tego gówna!
Nie znosze go i nienawidze tego cholernego samochodu.
Kogo kochasz? Kogo? Swój samochód.
Ty sukinsynu.
Cholera.
Niezle go wgniotlem.
To dobrze.
Mój ojciec wróci do domu i zobaczy, co zrobilem. Nie ukryje tego.
Wróci i to zobaczy. Bedzie musial sie ze mna rozprawic.
Mam to gdzies.
Nie chce sie juz bac.
Do diabla z nim.
Chcialbym zobaczyc jego mine.
Co ja zrobilem?
- Co ja zrobilem? - Wykonczyles samochód.
Rany.
Jasna cholera.
Cameron, to moja wina.
Wezme to na siebie.
Zaczekamy na twojego ojca,
a gdy wróci, powiem, ze ja to zrobilem.
I tak mnie nienawidzi.
Nie. Sam sie przyznam.
Przyznam sie.
Nie, nie chcesz az takich klopotów.
Wlasnie ze tak. Inaczej...
nie pozwolilbym ci zabrac dzis samochodu.
Zmusilem cie do tego.
Moglem cie powstrzymac.
Jest to mozliwe.
Nie. Chce sie przyznac i juz.
Kiedy Morris wróci do domu,
porozmawiamy sobie.
Nie ma sprawy.
Wszystko bedzie dobrze.
Dzieki.
Jestem w szoku.
Po pierwsze, nie rozumiem, czemu nie bylo jej w szkole.
Po drugie, nie moge uwierzyc,
ze wymyslila te historyjke z wlamywaczem.
Tak czy owak, pewnie sie niezle wystraszyla.
Dziekuje, ze mnie pan powiadomil.
Zapewniam, ze jej ojciec i ja...
przeprowadzimy z nia dluga rozmowe.
Dziekuje bardzo.
Przy okazji, mam nadzieje, ze pani syn ma sie lepiej.
Slucham?
Prosze mu powiedziec, ze caly posterunek trzyma za niego kciuki.
Dobrze.
- Czesc. - Zadne "czesc", mloda damo.
- Wychodzimy stad, jasne? - Tak.
Teraz. Chodzmy stad.
- Dobrze. - Tak?
- Tak. - Teraz.
Dobrze.
W porzadku.
- Jest nieco nerwowa. - Tak.
Nie popsujmy tego zbednym gadaniem.
Nie wiem, jak masz na imie.
Jean, ale nazywaja mnie Shauna.
Dobrze, Jean.
Super.
Swietnie.
Do zobaczenia, tak?
Tak.
Jeanie, chodz juz!
- Teraz! - Dobrze!
Swietnie sie dzis bawilam.
Tak. Bylo super.
Myslisz, ze Cameron sobie poradzi?
Tak.
Na pewno. Pierwszy raz w zyciu.
Nic mu nie bedzie.
Wiedziales, co sie stanie, kiedy obudziles sie dzis rano?
Ja? Nie.
Cholera. Musze isc.
- Zadzwonie wieczorem. - Dobrze.
- Kocham cie! - Ja ciebie tez!
Ozeni sie ze mna.
Wiesz, jak to jest, kiedy dzwonia do ciebie...
i prosza, bys odebrala swoja córke z posterunku?
Nie wiem.
Na dodatek...
przerwalo mi to zawarcie umowy z ludzmi z Vermont.
Przepraszam.
Za prowizje chcialam kupic Ferrisowi samochód.
Co ty wyprawiasz, do cholery? Chcesz nas zabic?
Popatrz na ten balagan.
Wszedzie papiery. Nigdy tego nie uporzadkuje.
Jeanie!
- Zwolnij! Teraz! - Nie moge prowadzic, gdy wrzeszczysz!
Przestan!
- Czesc. Jestem Ferris Bueller. - Czesc.
- Prosze nie wstawac. - Hej.
Pachnie wspaniale.
- Obiad gotowy. - Co?
Kto to?
- Co sie stalo? - Koszmar.
Wlasnie odebralam Jeanie z posterunku policji.
Dostala dwa mandaty za szybka jazde,
a ja stracilam przez nia umowe.
Powinnismy ja zastrzelic.
Tego szukasz?
Mam cie, Ferris.
- Co z Ferrisem? Sprawdzmy. - Dobrze, kochanie.
Jak ci minal dzien?
Marzylem o tym.
Tym razem, ty maly gnojku,
przylapalem cie na goracym uczynku.
Ferris, jestesmy w domu.
A wiec,
co myslisz o kolejnym roku w liceum?
Pod moim scislym nadzorem.
Czesc.
Dobrze, ze nic ci nie jest. Zamartwialismy sie o ciebie.
Dziekuje, panie Rooney, ze odwiózl go pan do domu.
Idz na góre i sie polóz.
Zmykaj!
Widzial pan, zeby ktos w jego stanie...
próbowal przyjsc pieszo do domu ze szpitala?
Te dzieciaki.
Przy okazji, panie Rooney, zostawil pan portfel w kuchni.
Kochanie.
- Wciaz jest rozpalony. - Jak sie czujesz?
O 150% lepiej. Dziekuje.
Prosze,
nie kazcie mi wiecej zostawac w domu. Chce isc do szkoly.
Musze skonczyc szkole w czerwcu. I chce...
Ferris, jestes chory.
Nadmierny wysilek tylko pogorszy sprawe.
- Mozliwe, ze masz racje, tato. - Na pewno mam racje, stary.
Jak to robisz, ze jestes taki kochany?
Lata praktyki.
Kocyk.
Wracaj do zdrowia.
Chodzmy.
Przebiore sie i przyniose ci kubek goracej zupy, dobrze?
Tak.
Powtórze, co juz raz powiedzialem:
Zycie uplywa szybko.
Jesli czasem nie przystaniesz, by sie rozejrzec, mozesz je przegapic.
Scigam go od czterech lat.
Od czterech lat robi ze mnie durnia.
Co slychac, panie Rooney?
Pobil sie pan z kims?
Podwiezc pana?
Pewnie nigdy wczesniej nie jechal pan szkolnym autobusem.
Gumisia?
Mialam go w kieszeni. Jest cieply i mieciutki.
ROONEY JE WSZY!
RATUJMY FERRISA
Jeszcze tu jestescie?
To juz koniec.
Idzcie do domu.
Idzcie.